ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ ΑΞΙΩΝ – ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΙΟΥΒΑΝΑ

Δεν το χωρά ο νους μου. Τα τρομοκρατικά χτυπήματα, το ένα μετά το άλλο. Στην ανατολή ο πόλεμος ποτέ δε σταματά, παρά κερδίζει έδαφος. Η δύση από την άλλη μαζεύει τους καρπούς που έσπειρε. Οπλοβιομηχανίες, πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Επεκτατική πολιτική, οικονομική κυριαρχία… και δισεκατομμύρια αθώοι άνθρωποι στη μέση. Άλλοι να βλέπουμε αποσβολωμένοι τα γεγονότα από  τον καναπέ μας, χωρίς πλέον να γνωρίζουμε αν αύριο δε θα ‘ρθει και σε μας. Και άλλοι να τα ζουν οι ίδιοι ή να συμβαίνουν κοντά τους. Λυπάμαι πολύ αλλά δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πια ότι ο πλανήτης μας είναι ένα όχι και τόσο ασφαλές μέρος.

Αυτό που με στενοχωρεί είναι η κρίση αξιών που περνά η ανθρωπότητα. Θεωρώ πως είναι το χείριστο επακόλουθο της οικονομικής κρίσης το οποίο βιώνουμε πλέον καθημερινά διαβάζοντας τα νέα του κόσμου. Ζούμε δύσκολες, οικονομικά, εποχές. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας κάνει λιγότερο ανθρώπους. Εστιάζουμε στις διαφορές που έχουμε μεταξύ μας. Εθνικιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις βρίσκονται σε έξαρση. Φόβος παντού.

Κάτι που με χαροποίησε και μου έδωσε ελπίδα ήταν το κάλεσμα του Τούρκου προέδρου για συνεργασία  ανατολής και δύσης κατά της τρομοκρατίας. Ελπίζω να είναι αυτή η στιγμή που θα αρχίσουν να αλλάζουν όλα και να συνεχίσουμε την πρόοδο. Πλέον βέβαια είμαι επιφυλακτικός σ’ αυτά που βλέπω και ακούω. Αλλά την ελπίδα μου δε θα τη χάσω. ΟΧΙ! Κανείς μας δεν πρέπει να τη χάσει!

Γράφει ο Παναγιώτης Γιουβανάς