ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, Η ΔΕΥΤΕΡΗ…

ΕΒΔΟΜΑΔΑ #2

Δευτέρα εννιά το πρωί και μια νέα εβδομάδα μόλις ξεκίνησε. Μια ξαφνική αύξηση του άγχους καθώς και τάσεις φυγής άρχισαν να με κατακλύζουν… << να σηκωθώ να φύγω; >> παραλύω…

Το ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο γεμίζει πλέον με πλήθος αγγελιών εργασίας που βρίσκουν και μου στέλνουν φίλοι μου, Έλληνες και Ολλανδοί, που θέλουν να με βοηθήσουν να βρω μια δουλειά. Από τη μια πλευρά δε χάνω χρόνο να ψάχνω και από την άλλη με αγχώνει το γεγονός οτι δεν ξέρω που να πρωτοστείλω. Το κυνήγι εργασίας ξεκίνησε με γοργούς ρυθμούς, απαντήσεις δε λαμβάνω βέβαια πολλές, πέρα από κάποια μηνύματα που με διαβεβαιώνουν πως η αίτησή μου έγινε αποδεκτή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την απογοήτευσή μου. Το χαμόγελό μου σταδιακά χάνεται. Οι φίλοι μου προσπαθούν να με καθησυχάσουν. << είναι ακόμη αρχή! Και για εμάς είναι δύσκολο να βρούμε δουλειά. Εγώ έστελνα δυο βιογραφικά κάθε μέρα >> … τα λόγια μιας Ολλανδής φίλης. Δε γνωρίζω αν είναι αλήθεια, αλλά τα κατάφερε… χτύπησε το άγχος μου στην πηγή του και άρχισε να εξασθενεί.

Οι καθημερινές μου δραστηριότητες παίρνουν μηχανικά τη μορφή ρουτίνας. Ξυπνάω το πρωί, πίνω καφέ. Στη συνέχεια τρώω πρωινό, μια καλή συνήθεια που δεν έκανα ποτέ στην Ελλάδα. Ασχολούμαι πολύ με τον σκοπό μου, να βρω δουλειά. Τα ψώνια στο σουπερ-μάρκετ γίνονται κομμάτι της καθημερινότητας. Βρίσκω τις τιμές σε αρκετά προϊόντα χαμηλές, όπως στο υγρό για φακούς που κάνει δυόμισι ευρώ. Αναρωτιέμαι, πως είναι δυνατόν οι τιμές να είναι πιο χαμηλές από την Ελλάδα, σε μια χώρα που οι μισθοί είναι αρκετά πιο υψηλοί. << θέλω να τα αγοράσω όλα >>. Συγκρατούμαι, βέβαια, γιατί άλλος είναι ο σκοπός της παραμονής μου εδώ. Η Ολλανδία συνεχίζει να με ενθουσιάζει γιατί ως Έλληνας αγαπάω το καλό φαγητό και την καλή ζωή. Τα αρνητικά σχόλια γνωστών μου για τη ζωή στο εξωτερικό αρχίζουν να μου φαίνονται, σε αυτή τη φάση, λίγο υπερβολικά.

Πλησιάζει το σαββατοκύριακο και όλα αλλάζουν… Halloween! Λίγα πράγματα γνωρίζω για αυτήν τη γιορτή από την Ελλάδα. Στη Χάγη πέρασα αυτό το τριήμερο τρώγοντας βραστή κολοκύθα. Με μαύρες σκιές στα πρόσωπά μας και ψεύτικα τατουάζ αραχνών ξεχυθήκαμε στους δρόμους, για μια νυχτερινή ξενάγηση σε παλιές φυλακές και μετά σε πάρτι με μπάντες και διάφορα μπαράκια. Κυριακή και η εβδομάδα ολοκληρώνεται με μια περιήγηση, από ντόπιους, στην επιβλητική – πολιτική πρωτεύουσα – της χώρας. Μου παίρνει λίγη ώρα να το αντιληφθω, η πρωτεύουσα της χώρας είναι το Άμστερνταμ αλλά το κοινοβούλιο βρίσκεται στη Χάγη. Η αποκέντρωση στα καλύτερά της! Κάτι που μου προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση μιας και στην Ελλάδα είναι όλα συγκεντρωμένα σε μια πόλη, την Αθήνα.

Τέλος αποζημείωσα τους Ολλανδούς φίλους μαγειρεύοντας ένα ελληνικό τραπέζι με τζατζίκι, μπουγιουρντί, χωριάτικη σαλάτα και τηγανιά. Η ποικιλία και η ποσότητα των όσων ετοίμασα ξάφνιασε τους Ολλανδούς. Μείναμε όλοι ικανοποιημένοι, αφού όλοι αγαπάμε την ελληνική κουζίνα.

Λίγες ώρες απομένουν για την τρίτη εδομάδα. Με τη διάθεσή μου πάλι καλή και σίγουρος για τον εαυτό μου ανυπομονώ να προχωρήσω παρακάτω, να βελτιώσω τις αιτήσεις μου και να βρω μια δουλειά.

Γράφει ο Παναγιώτης Γιουβανάς